Maandag 6 Februari 12 
 <- Dag -> 
|
06:00
NOS Tekst tv:
08:45 NOS Jeugdjournaal met gebarentolk 09:00 Nieuws 09:10 Nederland helpt:
Romeyn en Lamoree verkennen het absurde realisme van Vlaanderen met theatergezelschap F.C. Bergman en de gemanipuleerde werkelijkheid van beeldend kunstenaar Aernout Mik.
11:10 Debat op 2:
13:00 Nieuws 13:15 NOS Studio Voetbal:
We zijn in Vasieni, Moldavië. Hier leven ouderen onder zeer slechte omstandigheden en zonder enige vorm van medische en sociale hulp. We hopen in Vasieni het allereerste geriatrische centrum van Moldavië te realiseren.
Gary schildert de lange, gracieuze Ridderspoor bloem. Mooie rijke en diepblauwe kleuren met wit geaccentueerd. Dit is een snelle en makkelijk te schilderen bloem. Op de neutraal grijze achtergrond met zwarte randen komt de bloem goed tot zijn recht. 16:05 Man bijt hond:
17:05 Schepper & co aan tafel:
We nemen een kijkje in de grootste bosgebieden op aarde, van de groenblijvende bossen in het ijzige noorden tot en met de bladverliezende wouden rond de evenaar. Aan de rand van de Zuidpool vinden we de taiga's, stille vlaktes met dwergconiferen die gehuld zijn in sneeuw en ijs. Het mogen dan kleine bomen zijn, maar vanuit helikopters en satellieten is hun ware omvang te zien. Ze vormen een gordel rondom de aarde, die alleen door oceanen wordt doorbroken en waar zich een derde van alle bomen ter wereld bevindt. In de korte zomer produceert de taiga zoveel zuurstof dat de dampkring erdoor verandert. Ook al zijn het enorme wouden, toch komen er maar weinig dieren voor. We vinden er eenzame zwervers zoals de lynx en de veelvraat. In de breedbladige bossen van Noord-Amerika en Europa wemelt het van de dieren. Het meest opzienbarende voorbeeld van hun vruchtbaarheid is maar één keer in de zeventien jaar te zien, als de nymfen van de cicade als volwassen dieren uit de grond schieten. In de bossen van Oost-Rusland probeert de amoerluipaard in de bittere vrieskou te overleven. Er komen nog minder dan veertig van deze luipaarden in het wild voor. De unieke en intieme beelden tonen de moederluipaard die moeite heeft om haar jong te voeden. De baobabbomen op Madagascar zijn de merkwaardigste bomen die we kennen. Deze bizarre ondersteboven-bomen slaan water op in hun opgezwollen stammen en bieden onderdak aan al even merkwaardige dieren, zoals de piepkleine muismaki.
De leegstand in Nederland is voor een groot deel te wijten aan onze politieke bestuurders. In 2010 werd bijna de helft van de nieuwbouw in Nederland gebouwd in opdracht van de overheid. Vooral gemeentes bouwen er lustig op los. Met de creditcard van de bevolking zetten zij nieuwe gemeentepaleizen neer. Onder het mom van gemeentelijke herindeling, duurzaamheid, centralisering van ambtenaren en het nieuwe werken, worden de meest prachtige stadhuizen neergezet. De gevolgen nemen zij voor lief: lege kantoren en een gammele begroting. De slag om Nederland bezoekt drie gemeenten waar de bouw van nieuwe gemeentehuizen voor financiële problemen zorgt. In Deventer wil de gemeente een risicovolle lening aangaan voor een duurzaam stadskantoor van 67 miljoen, terwijl ze al 200 miljoen aan schulden heeft uitstaan. In Utrechtse Heuvelrug zetten de bestuurders alles op alles voor een nieuw gemeentepaleis van 25 miljoen, bijna 100.000 euro per ambtenaar. De gemeente staat sinds enkele weken onder preventief toezicht van de provincie en vraagt burgers nu mee te denken over ruim drie miljoen aan bezuinigingen. Met de gemeentelijke nieuwbouw heeft de lokale financiële crisis volgens de bestuurders niets te maken. Ten slotte spreekt De Slag om Nederland in Overbetuwe een wethouder die is opgestapt omdat hij zich niet kon vinden in de financiële risico's die zijn gemeente wil nemen voor de bouw van een nieuw gemeentekantoor.
Tegenlichts voorganger DNW maakte in 1999 een portret over de charismatische econoom Muhammad Yunus: Het recht op krediet. Yunus zag met eigen ogen hoe een kleine investering in bijvoorbeeld een koe of een naaimachine arme mensen hielp om wat geld te verdienen. In 1977 richtte hij in Bangladesh de Grameen Bank op, die geld leende aan de mensen die voor conventionele banken niet bestonden: de armen. Om geld te lenen moet je immers al wat bezitten: zonder onderpand geen kans op krediet. Yunus' oplossing was om te lenen aan een groep mensen, vooral vrouwen, die voor elkaar verantwoordelijk zijn. En dat leek te werken, want microkredietinstellingen hebben zo weinig wanbetalers, dat elke commerciële bank er jaloers op is. Miljoenen mensen hebben inmiddels een microlening. Het werd wereldwijd omarmd: microkrediet als dé oplossing voor het armoedeprobleem. Bill en Hillary Clinton waren fan en ook prinses Máxima zet zich in voor microkredieten. In 2006 won Yunus de Nobelprijs voor de Vrede. Maar hebben we ons te graag laten misleiden door een mooi verhaal? Microkrediet is de laatste tijd in diskrediet geraakt. Steeds meer doen verhalen de ronde van woekerrentes, mensen die in een web van schuld terechtkomen, de hardhandige technieken van de schuldeisers en sociale druk die omslaat in vernedering en die zelfs al leidde tot zelfmoorden in India. Ondertussen verdienen de kredietverleners goed geld. Yunus zelf ligt onder vuur nu de Bengaalse justitie een onderzoek is begonnen naar zijn Grameen Bank wegens vermeende belastingontduiking. Tegenlicht houdt het succesverhaal van het microkrediet nu kritisch tegen het licht. Wat is er waar van alle jubelverhalen en de recente kritiek? We spraken met de jonge Franse ontwikkelingseconome Esther Duflo, die samen met collega Abhijit Banerjee aan de Amerikaanse universiteit MIT het Poverty Action Lab oprichtte. Van Banerjee en Duflo verscheen onlangs het boek 'Poor economics'.
Dik zijn is vervelend, niet alleen voor je lichaam, maar ook voor je portemonnee. Ziektekostenverzekeraars dreigen weinig mobiele mensen te straffen met hoge premies. In het groeiend aantal sportscholen en fitnesscentra gaat de Nederlander de strijd aan met zijn 'overtollig vet'. Frans Bromet wil weten of zo'n sportschool wat voor hem is. Op advies van zijn dochters bezoekt hij Better You, een sportschool in Purmerend. Daar ontmoet hij Daniëlle de Boer en Christopher Schouten. Daniëlle is een sympathieke sportinstructrice die haar cliënten hard aanpakt. Een keertje goed over je nek gaan na het sporten is volgens haar helemaal niet zo erg. Ze is net zo hard voor zichzelf als voor haar cliënten. Om hen te kunnen adviseren volgt ze een 'sportvastenkuur' waarbij zij 10 dagen lang nauwelijks eet maar wel intensief sport. Daniëlle wordt ondanks haar hardhandige aanpak door haar klanten op handen gedragen. Zoals de van oorsprong Amerikaanse Christopher Schouten. Hij woog ooit 191 kilo en traint twee keer per week vol overgave onder leiding van Daniëlle. Als symbool van de strijd tegen het overtollig vet ligt er in zijn achtertuin een grote stapel kwartsstenen, equivalent van de kilo's die hij is kwijtraakt. Wordt de stapel hoog genoeg? Houdt Daniëlle haar heftige trainingsprogramma vol? En krijgt Daniëlle Frans Bromet zo ver om te gaan trainen in haar sportschool?
Op 22 januari overleed choreograaf en danser Ton Lutgerink. Vlak voor zijn dood maakte hij de dansfilm Nol King Ruter. Deze film gaat over de 63-jarige danser Nol King Ruter, die tijdens een exclusief samenzijn met collega's en vrienden een laatste choreografisch eerbetoon ontvangt. Gedurende de dag wordt hem duidelijk dat het lichaam niet oneindig door kan blijven dansen. Woorden worden nauwelijks gesproken, zijn verhaal wordt bijna geheel in dans uitgebeeld. Het is de derde dansfilm van regisseur Noud Heerkens en choreograaf Ton Lutgerink.
Stel, je wordt nooit meer wakker... en je hebt je zaken niet op orde. Dan zit je met al die bagage in het niets. Daar moet je toch niet aan denken. Daarom maakt ze iedere avond haar afgelopen dag in orde. Desnoods met een laat telefoontje. Zo legt ze zichzelf op bed. Zoals ze als zestienjarige haar zieke moeder instopte. Vannacht stopt theatervrouw Hetty Heyting ons in.
|
(http://www.eurotv.com) - © 1995, 2010, Septimus
Last update 1/2/12