Dinsdag 7 Februari 12 
 <- Dag -> 
|
06:00
NOS Tekst tv:
08:45 NOS Jeugdjournaal met gebarentolk 09:00 Nieuws 09:10 Reporter International:
Ze zijn bewapend en staan klaar om wereldwijd gevaarlijke operaties uit te voeren: private beveiligers die militaire opdrachten uitvoeren. Ook Nederland kent een groeiend aantal bedrijven dat zich hiervoor aanbiedt. Het bedrijfsleven en ook de Nederlandse overheid maken gebruik van deze firma's. Reporter duikt in de wereld van de nieuwe huurlingen en volgt ze in training en operaties.
Tegenlichts voorganger DNW maakte in 1999 een portret over de charismatische econoom Muhammad Yunus: Het recht op krediet. Yunus zag met eigen ogen hoe een kleine investering in bijvoorbeeld een koe of een naaimachine arme mensen hielp om wat geld te verdienen. In 1977 richtte hij in Bangladesh de Grameen Bank op, die geld leende aan de mensen die voor conventionele banken niet bestonden: de armen. Om geld te lenen moet je immers al wat bezitten: zonder onderpand geen kans op krediet. Yunus' oplossing was om te lenen aan een groep mensen, vooral vrouwen, die voor elkaar verantwoordelijk zijn. En dat leek te werken, want microkredietinstellingen hebben zo weinig wanbetalers, dat elke commerciële bank er jaloers op is. Miljoenen mensen hebben inmiddels een microlening. Het werd wereldwijd omarmd: microkrediet als dé oplossing voor het armoedeprobleem. Bill en Hillary Clinton waren fan en ook prinses Máxima zet zich in voor microkredieten. In 2006 won Yunus de Nobelprijs voor de Vrede. Maar hebben we ons te graag laten misleiden door een mooi verhaal? Microkrediet is de laatste tijd in diskrediet geraakt. Steeds meer doen verhalen de ronde van woekerrentes, mensen die in een web van schuld terechtkomen, de hardhandige technieken van de schuldeisers en sociale druk die omslaat in vernedering en die zelfs al leidde tot zelfmoorden in India. Ondertussen verdienen de kredietverleners goed geld. Yunus zelf ligt onder vuur nu de Bengaalse justitie een onderzoek is begonnen naar zijn Grameen Bank wegens vermeende belastingontduiking. Tegenlicht houdt het succesverhaal van het microkrediet nu kritisch tegen het licht. Wat is er waar van alle jubelverhalen en de recente kritiek? We spraken met de jonge Franse ontwikkelingseconome Esther Duflo, die samen met collega Abhijit Banerjee aan de Amerikaanse universiteit MIT het Poverty Action Lab oprichtte. Van Banerjee en Duflo verscheen onlangs het boek 'Poor economics'. 11:10 Brandpunt:
13:00 Nieuws 13:15 10 x beter:
We drinken in Nederland 90 liter frisdrank per persoon per jaar. En we zitten nog lang niet aan onze top, want in Amerika is dat het dubbele. Geen wonder dat obesitas en suikerziekte toenemen. Suiker. We kunnen er niet genoeg van krijgen. Maar willen we gezond blijven, dan zullen we toch echt moeten minderen. Harm ontmoet de bedenkers van Oggu, een gegarandeerd 100% biologische frisdrank, gevoed met de zoetstof stevia. Is dit de toekomst van onze frisdranken? Ook gaat Harm kijken bij de innovatieve chocolatier en ijsmaker Kees Raat, die met een minimum aan suiker fantastische resultaten behaalt. Wat is zijn geheim? En we zien in deze uitzending suikerloze Gary, die vanwege zijn gezondheid zonder suiker moet leven. Wat betekent dat voor zijn dagelijks leven?
Als Manon Groot Enzerink tiener wordt, rolt ze, op zoek naar liefde, van de ene in de andere relatie. Na iedere verhouding komt ze van een koude kermis thuis, maar gelukkig kan ze steeds weer bij haar ouders terecht. In 2000 denkt ze de liefde van haar leven gevonden te hebben en vertrekt ze met hem naar Saoedi-Arabië. Daar ontdekt Manon dat ze talent heeft in de wereld van de bloemsierkunst en ze mag zelfs de bloemen voor het Koningshuis van Saoedi-Arabië verzorgen. Maar vindt ze ook werkelijk haar geluk in het islamitische Saoedi-Arabië?
Voor veel grootouders zijn de komst van kleinkinderen een bekroning van hun ouderschap. Toch gaat dit niet op voor alle grootouders. In de praktijk blijken veel opa's en oma's geen contact meer te hebben met hun kleinkinderen omdat het contact met hun kind is verstoord of als gevolg van een echtscheiding. In Kruispunt TV drie stellen grootouders die al langere tijd hun kleinkind niet meer hebben gezien. Riek en Rene Peters hebben twee van hun kleinkinderen twee jaar geleden voor het laatst gesproken. Ze wonen dichtbij en Riek komt ze regelmatig tegen. Maar hen aanspreken kan ze niet. 'We hebben er heel veel verdriet van. Het is een onbeschrijfelijke last die er altijd is. Dat mijn zoon en zijn vrouw er bewust voor hebben gekozen, doet zo'n pijn'. Jan en Janny Bolle hebben geen idee hoe hun kleindochter eruit ziet. Ze is nu alweer ruim vijf jaar geleden geboren nadat hun zoon en zijn zwangere vriendin hun relatie hadden verbroken. Het enige wat Jan en Janny van haar hebben zijn wat babyfoto's. 'Het is echt een taboe, je krijgt zo weinig begrip of erkenning van anderen. Uit angst voor jouw reactie, heeft niemand het erover'. Steeds meer huwelijken stranden. In 86% van de echtscheidingen blijven de kinderen met hun moeder in de oorspronkelijke woning wonen en gaat vader de deur uit. Vaak zijn het de ouders van de vader die de kleinkinderen niet meer zien. Hetzelfde overkwam min of meer Tiny en Huub Schneiders. Hun zoon heeft weliswaar een heel beperkte omgangsregeling met zijn acht jarige zoontje in Duitsland, maar de moeder van zijn kind, stelt het niet op prijs dat haar kind dan ook opa en oma uit Nederland ontmoet. 'Ze zeggen weleens tegen mij, moeten jullie gewoon dat kind niet vergeten, dat zou toch makkelijker zijn voor jou en je zoon? Maar hoe kan je je kleinkind nou vergeten?!'. Psycholoog René Diekstra is bezig met een onderzoek naar grootouders die hun kleinkinderen niet meer mogen zien. In Kruispunt presenteert hij de resultaten van zijn onderzoek. 16:05 Man bijt hond:
17:05 De wandeling:
In 1983 hoort de Belgische Renée van Tricht dat haar pasgeboren zoontje Kurt nog maar 1 jaar te leven heeft. Een jaar vol angst en onzekerheid. Totdat ze erachter komt dat hij gered kan worden met een levertransplantatie. Het leven van Kurt krijgt dankzij de dood van een Spaans jongetje een volledig andere wending. Het geluk van Renée kan niet op. Toch worstelt ze met de gedachte aan het overleden Spaanse jongetje. Maar contact met de donorfamilie is bij wet verboden. Na 18 jaar is de drang om bloemen op het graf te leggen van het donorjongetje zo groot, dat ze besluit naar Spanje af te reizen en zelf op zoek te gaan naar het Spaanse jongetje.
Het vegetarisme is het geitenwollensokken imago allang ontgroeid. Vega is in, en wie niet volledig vega is, is tegenwoordig toch al gauw flexitariër, dat wil zeggen dat je een paar dagen in de week geen vlees eet. Goed voor jezelf, voor dierenwelzijn en voor het milieu. Harm gaat vegetarisch barbecueën met de Nederlands kampioen BBQ Ralph de Kok. Ook in deze aflevering: creatief met noten. En aandacht voor misschien wel dé oplossing voor de wereldvoedselproblematiek: zeewier. Het zit vol met eiwitten en verbruikt 0,0% grond. In Zeeland weten ze er wel raad mee. Zeewier kweken in de Oosterschelde.
Net als mensen zien ook dieren de voordelen van het wonen in de stad. De gebouwen bieden onderdak, in de tuinen is voedsel te vinden, en op straat is gezelligheid, als je die weet te vinden. Wat is ervoor nodig om op straat te overleven? Intelligentie? Doorzettingsvermogen? Aanpassingsvermogen? Eén ding is zeker: de steden breiden zich verder uit, en het leven in de stadsjungle zal nooit meer hetzelfde worden, niet voor mensen en niet voor dieren. In een wereld waar de natuur steeds verder inkrimpt, vechten mensen en dieren meer dan ooit tevoren met elkaar om leefruimte. Maar is de stad wel echt een bedreiging voor dieren, of is het hun volgende grote buitenkans?
In haar natuurlijke omgeving van het theater zit Jenny Arean model voor de drie kunstenaars. In het gesprek met Hanneke blikt Jenny terug op haar carrière op het podium. Wat heeft het jonge meisje van 15 in ruim 50 jaar geleerd van het podium? En wat voor invloed heeft een dergelijk leven op het podium op het bijzondere liefdesleven van Jenny. Kunstenaar Krijn van Driel is blij als een kind met een model als Jenny Arean en gaat gelijk aan de slag. Ook Bo de Jong start meteen met grote lijnen aan het portret. Maar Helene Terlien richt zich vooral op de sprekende ogen van Jenny.
Kunstenaar en veelbekroond kinderboekenschrijver Ted van Lieshout zet een grote stap. Niet alleen legt hij de laatste hand aan zijn eerste boek voor volwassenen, hij heeft er ook voor gekozen een controversieel onderwerp ter hand te nemen. In zijn roman 'Mijn Meneer' beschrijft hij een ingrijpende gebeurtenis uit zijn jeugd, de omgang met een pedofiele man. Voor de documentaire 'Ik zal uw naam niet noemen' laat hij regisseur Arno Kranenborg toe tijdens de moeizame productie van het boek en zijn discussies met familie en vrienden. Boek en documentaire stellen de worsteling van de auteur centraal met het thema van de liefde tussen een volwassene en een kind. Het gaat Van Lieshout daarbij vooral om de naar zijn oordeel (te) harde en ongenuanceerde maatschappelijke discussie over pedofilie. Hij is tegen pedoseksuele relaties, maar wil hier zijn milde en niets verhullende relaas van zijn eigen ervaringen aan toevoegen. Vanuit het perspectief van een kind van tien jaar beschrijft Ted van Lieshout de opbloeiende vriendschap en daaruit voortvloeiende lichamelijke relatie. In zijn nawoord zegt hij daarover: 'Wat er is gebeurd was verkeerd, maar ik heb er geen spijt van'. Regisseur Arno Kranenborg maakt in zijn documentaire gebruik van het werk van Ted van Lieshout: gedichten, optredens en liedjes.
Zijn brief aan de dood zeg, dat is een lang verhaal. Het lijkt wel een mailwisseling, want die dood kan z'n mond ook niet bepaald houden. Die duikt overal op: op de snelweg naar Groningen, in de operatiekamer. De dood heeft laffe hulpjes, maar daar moet hopelijk aan te ontkomen zijn. Zolang hij schrijft, is ie goed te hebben. Wel een guitig vriendje eigenlijk. Onze nachtzoen krijgen we van theaterman Paul van Vliet.
|
(http://www.eurotv.com) - © 1995, 2010, Septimus
Last update 1/2/12